Bestaande Woning Bouw




HOE ONDERHOUD LANGZAAM EN ONOPGEMERKT ONZE WONING INSLUIPT

28 november, 2016 | Yuri van Bergen

(Leestijd 7 – 10 minuten)

Nooit geweten dat onderhoud de grootste oorzaak is dat we ieder jaar worden verleid om onze mobiele telefoon te vervangen. Dit las ik vorige week in een artikel over waarom onze smartphone er zo snel mee ophoudt (1). Om u het lezen van de bronnen onderaan het artikel te besparen geef ik hier alvast de conclusie van de schrijfster op haar verhaal: fabrikanten maken allerlei keuzes die invloed hebben op de houdbaarheid van smartphones, en maken zich ook schuldig aan voortijdige veroudering.

Een gedurfde uitspraak maar na het uitlezen van het volledige verhaal ben ik bang dat ze wel eens gelijk kan hebben. De meest voorkomende oorzaken als het slijten van de batterij, het jaarlijks verschijnen van nieuwe modellen of vroegtijdige aanbiedingen voor verlenging van je abonnement met ‘gratis’ telefoon (lees: op afbetaling) zijn wel bekend bij ons consumenten. Maar dat door uitstel van onderhoud aan de software op mijn telefoon de functionaliteit zover terug loopt dat mijn enige oplossing is een nieuwe te kopen was ook voor mij nieuw.

De verklaring hiervoor blijkt voor iedereen werkzaam in de softwarewereld vrij simpel te zijn: Het onderhouden van software kost een bedrijf absurd veel tijd. Blijkbaar zoveel tijd dat na twee jaar van een softwarerelease al bijna een derde van het ontwikkelteam bezig is met ondersteuning van het oude systeem (2). En dus geen tijd meer zou hebben om hun creativiteit en energie te besteden aan nieuwe ontwikkelingen voor morgen. Het kost het bedrijf dus enorm veel geld om de bestaande software bruikbaar te houden voor het bestaande apparaat. Vreemd genoeg is het voor deze makers van onze smartphones gemakkelijker om na een paar jaar gewoon te stoppen met alle diensten en ondersteuning, zonder inspraak van haar gebruikers. De klant.

Inzicht naar de energiebehoefte per huishouden

Maar waarom schrijf ik hierover op een blog over de bestaande woningbouw?

Lees verder

Categorie: Duurzaamheid, Renovatie en onderhoud | Schrijf een reactie »

De bestaande bouw verdient de beste architect

3 november, 2016 | Dagmar Ebbeling

(Leestijd 4 minuten)

Met alle veranderingen van de afgelopen jaren is het duidelijk geworden dat de rol van de architect ook aan het veranderen is. Meer dan ooit worden samenwerkingsverbanden gesloten, met bouwers, met de industrie en met andere architecten. Dit levert een ander beeld op van de architect dan oorspronkelijk. De rol is aan het veranderen, er wordt een flexibelere houding gevraagd, en door opdrachtgevers wordt kritisch gekeken naar de inzet van derden. Dit maakt het nog belangrijker om de toegevoegde waarde van de architect te duiden.
Door al die veranderingen ben ik me gaan afvragen wat architectuur voor mij inhoudt en op welke wijze ik daar invulling aan wil geven. Voor mij speelt, naast het maken van een esthetische schil en de impact op de omgeving, de ruimtelijke invulling een grote rol. In mijn werk (BouwhulpGroep) beweeg ik me vooral in de bestaande stad en heb met name te maken met renovaties. Vrijwel altijd gaat het over wonen en bewoners, over invulling van bestaande ruimte en aanpassingen aan de uitstraling. En dit maakt mijn werk keer op keer interessant.

Toegevoegde waarde
In de praktijk blijkt dat de toegevoegde waarde van een architect vaak wordt onderschat. Architectuur is meer dan het neerzetten van een spraakmakend, iconisch gebouw op een markante plek in de stad. Dat nieuwe gebouwen ontworpen worden door een architect kunnen de meeste mensen zich wel voorstellen. Maar de toegevoegde waarde bij een aanpassing van een bestaand gebouw lijkt minder vanzelfsprekend. Want iedereen weet wel wat mooi of lelijk is en wat praktisch is, toch? En dat klopt ook, we zijn allemaal experts in het wonen. Maar net als met een nieuw gebouw zijn bij aanpassingen aan een bestaand gebouw talloze beslissingen te nemen die een grote impact hebben op beleving, ruimtelijkheid en uitstraling. En de gevolgen -of de potentie!- van een beslissing zijn niet altijd even makkelijk te overzien. Hier ligt, net als met het vertalen van gebruikswensen naar een nieuw gebouw, de toegevoegde waarde van de architect.

Lees verder

Categorie: Renovatie en onderhoud | Schrijf een reactie »

Blauw is het nieuwe groen

19 oktober, 2016 | Haico van Nunen

(Leestijd 3 minuten)

Dat er een duurzaamheidsopgave is, dat is wel bekend. Maar je moet mensen ook zover zien te krijgen dat ze kiezen voor dat wat uit die opgave voortkomt. Eerder werd alles wat duurzaam is gekoppeld aan groen. Groene energie, groene oplossingen, groen financiering, alles wat duurzaam is was groen. Maar toch hangt daar nog steeds het ‘geitenwollensokken-imago’ aan vast. En dat is nu net het beeld dat vandaag de dag niet meer aanspreekt. Duurzaamheid zelf is ondertussen het niveau van alternatief ontstegen. Het is veel meer een manier geworden om te laten zien wat je hebt bereikt, het is onderdeel geworden van je status. De diverse gadgets om energie te besparen bewijzen dat. Denk maar eens aan de slimme meters en de ‘Toon’, maar ook de elektrische auto wordt vooral aangeschaft vanwege de status en natuurlijk ook vanwege de gunstige subsidies.

Blauwe merken

Ook zonnepanelen worden steeds meer aangeschaft vanuit status. Door de aanschaf van panelen laat je zien hoe betrokken je bent bij het milieu, en kun je dat ook aan anderen laten zien. Alle nobele bedoelingen ten spijt, maar als puntje bij paaltje komt is het een investering die veelal rendabel is, meer oplevert dan op de bank zetten maar vooral waarmee je naar buiten treedt. Daarmee is ‘duurzaam’ meer geaccepteerd geworden. Waar je in het verleden dacht aan termen als ‘alternatief’, ‘idealistisch’ of ‘wereldvreemd’ is dit nu veranderd en ligt het ‘hippie-verleden’ achter ons. Als je vandaag de dag duurzaamheid presenteert denk je vele meer aan ‘modern’, ‘innovatief’ , ‘maatschappelijk verantwoord’ en ‘vernieuwend’.

Lees verder

Categorie: Duurzaamheid | Schrijf een reactie »

Start met afval

5 oktober, 2016 | Yuri van Bergen

(Leestijd 5 minuten)

Met wat tijd te doden voor een afspraak bladerde ik het dagelijkse dagblad door en bleef hangen op een artikel over de zin en onzin van afvalscheiding (1). Het interessante in dat artikel was dat wij, de makers van dit afval, niet goed zijn geïnformeerd wat nu de beste manier is om hier weer vanaf te komen. En dat teveel scheiden van afval het hergebruiken alleen maar ingewikkelder maakt terwijl wij denken het goed te doen.

Een week later zat ik tijdens een congres over verduurzaming aan een kennistafel over circulaire economie (2). Samen met verschillende experts spraken we open over de dromen, dilemma’s en kansen voor een duurzame opschaling in de stad. Een van deze experts was werkzaam bij hetzelfde afvalbedrijf uit het krantenartikel, dus een mooie gelegenheid om eens verder van gedachten te wisselen. Nu ben ik natuurlijk na een avond dromen en discussiëren geen expert op het gebied van afval. Maar het heeft me wel anders laten kijken naar de mogelijkheden van afval voor een woning.

Living Ocean

Lees verder

Categorie: Bewoners aan de knoppen, Circulaire economie, Serie van één | Schrijf een reactie »

OVERPEINZING: NOMMER DAN NOM

8 september, 2016 | Yuri van Bergen

(Leestijd 3 – 5 minuten)

Afgelopen zomer had ik het geluk mijn vakantie te kunnen combineren met een bezoek aan de olympische spelen in Rio de Janeiro. Of waren deze olympische spelen voor mij slechts het excuus voor een bezoek aan een van de mooiste natuurgebieden ter wereld? Laten we zeggen dat de waarheid ergens in het midden lag. Maar de tegenstelling tussen ons menselijk handelen en de ongerepte natuur werd mij helaas wel duidelijk tijdens deze tropische vakantie. Hoe duurzaam is eigenlijk mijn ‘natuur’ vakantie op deze ‘groenste’ Olympische Spelen ooit?(1).

De vraag is ook tot welke prijs in zogenaamde duurzaamheidspunten onze dromen en bestemmingen mogen gaan als we samen praten over een duurzamere wereld?(2). Want alleen door de retourvluchten van mij samen met een kwart van de wereld aan sporters, bobo’s, begeleiding, promotie en supporters te schrappen hadden we waarschijnlijk in Nederland met één klap onze CO2 doelen voor 2050 behaald(3).

Één ding is mij de afgelopen jaren wel duidelijker geworden: met terugkijken komt er geen duurzamere wereld voor terug. Sinds de club van Rome eind jaren tachtig staat duurzaamheid op de politieke agenda. Helaas is het resultaat nog niet zichtbaar omdat we onze afvalbergen voor ons uit zijn blijven schuiven. Nog voor de zomer liet een collega-schrijver (red. dr.ir. Haico van Nunen) op deze blog zien welke initiatieven ter verbetering van het milieu en de gebouwde omgeving hebben plaats gevonden(4). En als we deze inspanning van bijna vijfentwintig nationale programma’s tegenover het resultaat vandaag plaatsen hebben we nog weinig om echt trots op te zijn.



Lees verder

Categorie: Bewoners aan de knoppen, Duurzaamheid, Wonen | Schrijf een reactie »

Aandacht voor duurzaamheid: de uitdaging

28 juli, 2016 | Haico van Nunen

Het vorige artikel eindigde met de formule voor factor 20. Eigenlijk een hele eenvoudige manier om met drie variabelen aan te geven dat de milieudruk op dat moment moest veranderen, als we niets deden. Kijken we op die manier ook naar de hedendaagse opgave dan zien de variabelen er al weer iets anders uit. Er zijn nu ongeveer 7,3 miljard mensen op de wereld. De voorspellingen variëren, maar naar verwachting komen we tussen de 9 en 12 miljard inwoners uit in 2050 (1). Ook de economie laat een stijging zien richting 2050 (2). De duurzaamheidsambities die de Nederlandse overheid heeft uitgesproken zijn op de Wereldtop in Parijs aangescherpt tot 95% in 2050 (3). Als dat de uitgangspunten zijn dan zien we dat we niet naar een factor 20 maar naar een factor 23 moeten gaan(4). Dus van alles wat we doen mogen we nog maar 1/23 over houden.


Lees verder

Categorie: Duurzaamheid, Renovatie en onderhoud, Voorraad | 2 Reacties »