Bestaande Woning Bouw






Alles begint op elkaar te lijken, maar wat is de meerwaarde?

5 februari, 2014 | door Martin Liebregts

‘De Seat was het goedkope broertje van Volkswagen, maar de twee lijken steeds meer op elkaar’, stelt Bas van Putten in de NRC van zaterdag 1 februari 2014 (1). De week ervoor had ook al een artikel van zijn hand in de NRC gestaan met dezelfde teneur: ‘De Mazda 3 is de zoveelste Golf’ (2). In dit artikel worden kanttekeningen geplaatst bij de duurdere auto’s en de betekenis van de meerwaarde voor de gebruiker. Het onderstaande citaat onderstreept de gedachtegang:
‘Niets ten nadele van Golfjes en soortgenoten, maar hun meerwaarde is nul voor de niet-autofiel die geen nood heeft aan een ‘lekker potje sturen’. Hij heeft geen hinder van de kennis dat de Golf strakker rijdt, stiller loopt en beter is afgewerkt dan zijn aanstaande Roemeen of Upje. Hij is de man die met een eersteklaskaartje in de tweedeklascoupé gaan zitten en niks merkt. Hij lijdt aan tevredenheid.’

De Mazda 3 – gefotografeerd bij Mazda RC in Velserbroek (NRC handelsblad) Foto Lars van den Brink


Eenzelfde tendens zie je in de bouw en in het bijzonder in de woningbouw. Het maakt niet uit of het nu nieuwbouw of renovatie betreft. Er ontstaat steeds minder oog voor de verschillen die door de gebruiker/bewoner gewaardeerd wordt. Er wordt teveel gebouwd en verbouwd voor de gemiddelde bewoner die niet bestaat. De geboden kwaliteit moet gewenst en gewaardeerd worden. Zo niet, dan doen we iets verkeerd.
Er moet dus meer waardering komen voor de verschillen in waardering van de kwaliteit. De aanpak van de bestaande woningvoorraad kan hierbij een belangrijke rol spelen, omdat die op zich al een breed spectrum aan kwaliteit vertegenwoordigt. Maar ook de nieuwbouw mag meer oog voor mogelijke diversiteit ontwikkelen (3). In die zin is een herbezinning op de beukmaat van 5,40 m1 en 5,70 m1 met de bijbehorende tuinkamerwoning zeer gewenst.


Bronnen/verwijzingen
(1) ‘Alles is Duits aan de Seat Leon’, Bas van Putten, NRC, 1 februari 2014
(2) ‘De Mazda 3 is de zoveelste Golf, Bas van Putten, NRC, 25 januari 2014
(3) ‘De woonvraag is niet zomaar een marketingonderwerp’, Martin Liebregts, Kennisbank Bestaandewoningbouw.nl, 7 september 2013

Print dit artikel Print dit artikel

Categorie: Kosten, Kwaliteiten, Productinnovatie| 4 Reacties »

4 Reacties op “Alles begint op elkaar te lijken, maar wat is de meerwaarde?”

  1. Reactie door: Jos Lichtenberg 5 februari, 2014 om 19:11

    Leuk artikel Martin. Om nog wat mee te filosofren:
    De vraag is hoe je omgaat met persoonlijke wensen. Is de Nederlandse woonconsument in staat om te vragen naar iets waarvan hij niet eens weet dat het kan? De Belgen en Duitsers en eigenlijk gewoon in de rest van de wereld, heeft beter leren vragen en elders is men zich meer bewust van wat kan.
    Gaan we wellicht opties aanbieden en wie gaat deze samenstellen? Zijn aanbieders wel in staat om te weten wat consumenten willen. Die reageren immers ook slechts vanuit een referentiekader dwz hun eigen woonervaring. Pas bij je tweede huis let je op de geluidisolatie en de berging om maar eens wat te noemen. Ik ben het zeker eens dat er ruimte is voor diversiteit, maar tegelijk is het een enorme opgave. Eigenlijk een enorme kans ook voor aanbieders die zich kunnen onderscheiden, eenvoudigweg door de woonconsument beter te leren kennen. Zo simpel kan het zijn, toch…? En om nog een relativerende opmerking te maken. Het eerste automerk met een concept-car neemt risico. Heeft wellicht de markt getest, maar gaat vooral af op intiutie en logica, zeg maar de Steve Jobs approach. Alleen door die eigenwijsheid kom je ergens. Dat heeft met consumentenkennis te maken, maar niet in de zin dat je het de consument moet vragen. Daarna komen bij succes de immitators, dan kun je de markt al beter onderzoeken, omdat het er al is. Waar de autoindustrie altijd model staat, is ook het introduceren van een nieuw concept zelfs na het elimineren van risico’s in hoge mate afhankelijk van feeling, intuitie, eigenwijsheid, etc. En soms mislukt er ook eens iets,…So what?

  2. Reactie door: Jan Willem 7 februari, 2014 om 23:00

    Goed verhaal mannen. Alleen de veronderstelling dat de klantwaarde het steeds minder wordt deel ik niet. Het is nooit wat geweest en begint juist nu aandacht te krijgen. Denk dat ondermeer jullie beiden aan de wieg hebben gestaan van een ontwikkeling dié de komende jaren een vlucht gaat nemen. Mooie en betere dingen maken die mensen graag willen, voor lagere lagere prijzen en gegarandeerde prestaties. Laten we die beweging versterken bij alle bouwpartijen en voorkomen dat we te snel ontluikende initiatieven verkeerd beoordelen.

  3. Reactie door: Reimar von Meding 8 februari, 2014 om 19:23

    Eens, de gedachte uit productontwikkeling met de gebruiker als uitgangspunt en niet de techniek en design als centraal element dat dit verbindt is er in de bouw nog niet, maar is volop in ontwikkeling bij partijen die dit hebben begrepen. Niet verkeerd opvatten: dit gaat niet erom de bewoner vragen wat die wil en dat dan maken maar echt relevante spullen maken die mensen heel graag willen hebben 1

  4. Reactie door: Jan 9 februari, 2014 om 17:22

    Drive. Wat wil je oplossen is de vraag. Veelal ver voorbij de huidig zichtbare behoeftes. Verbanden leggen tussen wat behoeftig is en wat door slim combineren van systemen (en al in andere systemen bestaande oplossingen) brengt mogelijkheden meer te doen met minder. een voorbeeld; BJWwonen.nl drive is comfortabele woningen haalbaar te maken voor dat legioen aan mensen die in ziekmakende niet-comfortabele woningen wonen. Koop en huur. Dat zet richting, duidelijk doel qua prijs/prestatie en beloofd meer als het bv gaat om vergrijzing/levensloop/zorg te combineren. Waarde is tweeledig; onder en boven de primaire behoeftes. Onze huidige samenleving heeft op beide een antwoord nodig. Wie weet te combineren geeft antwoord op duurzaamheid.