Bestaande Woning Bouw






Meer dan gedacht

12 oktober, 2012 | door Haico van Nunen

materiaal in de bouw speelt een grote rol

Een gebouw bevat meer materiaal dan men denkt. Enkele weken geleden was Eindhoven weer even volop in het nieuws. De geplande sloop van het resterende deel van het Philips-gebouw VH was niet geëindigd met de beloofde harde klap. De bedoeling was om het casco van het gebouw gecontroleerd in te laten storten met dynamiet. Dat is ook gebeurd, alleen viel niet alles om. Reden hiervoor was dat er ‘meer materiaal in zat dan gedacht’.
Dat zette mij even aan het denken, want eigenlijk staat er bijna niemand stil bij hoeveel materiaal er in een gebouw zit. Een onlangs begeleid sloopproject (1) liet maar weer eens zien dat uit één woning uit een galerijflat bijna 150 ton puin komt. Over meer dan gedacht gesproken. Ook een gemiddelde eengezinswoning bevat al snel meer dan 115 ton puin. Wanneer we spreken over duurzaamheid, dan gaat het echter lang niet altijd over materialen. Het eerste wat geroepen wordt, is energie en energiebesparing. Echter het aandeel van energie in de totale belasting is gering, zeker het deel waar we ook echt invloed op uit kunnen oefenen. Bijgaande figuur illustreert dat het energiegebruik voor warmtapwater en hulpenergie de overhand neemt ten opzichte van verwarmen. er valt steeds minder te besparen. Wil een woning echt duurzaam zijn, dan verdient materiaalgebruik aandacht.

Vanuit dat licht kunnen we ook de afweging tussen renoveren en sloop/nieuwbouw bekijken. Voorstanders van nieuwbouw zijn al snel geneigd om ‘de oude troep’ weg te halen. Deze ‘oude troep’ heeft echter wel impact op het milieu. Een recente analyse van een gerenoveerd project (2) laat zien dat door een gebouw na zestig jaar niet te slopen maar te renoveren, deze milieulast niet vervroegd vrij komt. Op de totale levensduur is de milieulast dertig procent lager (3). Vanuit milieuoogpunt geredeneerd, is renoveren zo gek nog niet. Ook vanuit het karakter van het gebouw zit er overigens vaak nog meer in dan gedacht.

Terug naar het VH gebouw. Er zat echt meer materiaal in dan gedacht. De dagen erna zijn ze bezig geweest met de sloopkogel. Je vraagt je dan af of het gebouw nu echt weg moest. Oké, Philips is grotendeels weg, maar de locatie is goed: bij uitvalswegen en in de buurt van een park. Vast ook de reden waarom er nieuwbouwwoningen komen. Maar als nu eerst de milieulast van dit gebouw bekeken was (wel met de juiste hoeveelheden) hoe was de renovatie/herbestemmingsvariant uitgevallen in relatie tot sloop/nieuwbouw? Met een dergelijke afweging is voor wat betreft duurzaamheid wellicht meer te winnen dan met honderd passiefhuizen. De moeite waard om eens te bekijken, toch?

Bronnen
1. Sloop flatgebouw 100 woningen, inclusief trappenhuizen, bergingen en garages.
2. Renovatieproject BouwhulpGroep, analyse milieubelasting renovatie /sloop-nieuwbouw.
3. Milieubelasting van twee vergelijkbare woningen, enkel beoordeeld op materiaal aspecten. De renovatievariant wordt uitgebouwd, in de nieuwbouwvariant wordt een dergelijke uitbouw direct meegenomen. Totale belasting bepaald over 120 jaar.

Print dit artikel Print dit artikel

Categorie: Bouwtechniek, Duurzaamheid, Voorraad| 1 Reactie »

Een reactie op “Meer dan gedacht”

  1. Reactie door: Jos Lichtenberg 13 oktober, 2012 om 22:48

    150 ton is 150.000 kg. Op zeg eens 100m2 dus 1500 kg per m2. De bouwkosten van een dergelijk appartement? € 150.000,-, dat is een euro per kg. Per kg is bouwen dus goedkoop. Dan moet slopen toch in de buurt komen? Dat klopt: Het slopen zelf (200,-) afvoeren (100,-) en storten (150,-) liefst verwerken tot grondstof (200,-) zit al gauw op 650,- per ton. € 0,65 per kg dus en dan is het nog steeds geen product of bouwmateriaal. Als je dat geld nu eens in een tweede gebouwleven zou mogen investeren. Voor 2/3 van de bouwkosten kun je heel wat voor elkaar krijgen.
    Ik ben het dus eens, het loont de moeite om het spul op zijn plek te laten zitten en iets meer moeite te doen om te studeren op herbestemming. Slopen kan alleen maar omdat de kosten versnipperd worden gedragen en daarmee onzichtbaar zijn. Ik vrees dat de belastingbetaler (wij allemaal dus) een fors deel van de rekening betaalt. Je moet dus wel een heel goede reden hebben om te slopen. We moeten er dwars voor gaan liggen. Alleen nog het business model bedenken dat het logisch maakt om niet te slopen. Het hangt in de lucht.