Bestaande Woning Bouw






OVERPEINZING: NOMMER DAN NOM

8 september, 2016 | door Yuri van Bergen

(Leestijd 3 – 5 minuten)

Afgelopen zomer had ik het geluk mijn vakantie te kunnen combineren met een bezoek aan de olympische spelen in Rio de Janeiro. Of waren deze olympische spelen voor mij slechts het excuus voor een bezoek aan een van de mooiste natuurgebieden ter wereld? Laten we zeggen dat de waarheid ergens in het midden lag. Maar de tegenstelling tussen ons menselijk handelen en de ongerepte natuur werd mij helaas wel duidelijk tijdens deze tropische vakantie. Hoe duurzaam is eigenlijk mijn ‘natuur’ vakantie op deze ‘groenste’ Olympische Spelen ooit?(1).

De vraag is ook tot welke prijs in zogenaamde duurzaamheidspunten onze dromen en bestemmingen mogen gaan als we samen praten over een duurzamere wereld?(2). Want alleen door de retourvluchten van mij samen met een kwart van de wereld aan sporters, bobo’s, begeleiding, promotie en supporters te schrappen hadden we waarschijnlijk in Nederland met één klap onze CO2 doelen voor 2050 behaald(3).

Één ding is mij de afgelopen jaren wel duidelijker geworden: met terugkijken komt er geen duurzamere wereld voor terug. Sinds de club van Rome eind jaren tachtig staat duurzaamheid op de politieke agenda. Helaas is het resultaat nog niet zichtbaar omdat we onze afvalbergen voor ons uit zijn blijven schuiven. Nog voor de zomer liet een collega-schrijver (red. dr.ir. Haico van Nunen) op deze blog zien welke initiatieven ter verbetering van het milieu en de gebouwde omgeving hebben plaats gevonden(4). En als we deze inspanning van bijna vijfentwintig nationale programma’s tegenover het resultaat vandaag plaatsen hebben we nog weinig om echt trots op te zijn.



De geschiedenis van de duurzame vooruitgang
Laten we eerlijk zijn: in deze korte overpeinzing staat echt niet beschreven hoe het probleem in elkaar steekt en wat dan de oplossing(en) moet zijn. Sterker nog sinds de basisschool heb ik persoonlijk veel voor een beter milieu gedaan maar heb ik de positieve gevolgen daarvan nooit echt zichtbaar terug gezien. Want net zoals de duurzaamheidsopgave voor de gebouwde omgeving moeten we met elkaar wel beseffen dat ‘dit probleem’ niet even met een enkele goed bedoelde bedoelingen is te klaren zoals het scheiden van ons huisafval of een superzuinige vaatwasser. Willen we werkelijk iets veranderen aan onze afvalbergen zullen we in ieder geval ‘nommer dan nom’ moeten worden.

En toch heeft Rio de Janeiro mij een positief beeld laten zien waarin veel denkkaders in de tijd zijn verenigd(5). In het midden van de stad Rio de Janeiro begint het tropisch regenwoud Tijuca dat sinds 1961(6) is uitgeroepen tot een nationaal park. Deze zogenaamde ‘urban jungle’ heeft ertoe geleid dat de temperatuur in de stad Rio lager is dan andere steden. Deze duurzame natuurlijke installatie zorgt er mede voor het leven in de stad comfortabeler te maken. Dat is toch goed voor het milieu!?

Alleen wat er meestal niet bij wordt verteld is dat dit nationaal park tot stand is gekomen ter bescherming van het drinkwater en bodemerosie op de voormalige plantages waar honderden jaren de slaven hun arbeid moesten leveren(7). Wat nu een plek midden in de stad is waar generaties genieten van de schoonheid van natuur of rust zoeken ter ontspanning is niet ontstaan vanuit duurzaamheid maar ter verbetering van de leefomgeving.

De vakantie is ten einde en iedereen is weer aan het werk. Het gesprek over de oplossingen voor een duurzaam gebouwde omgeving wordt weer een onderdeel van de dag. Met Rio nog vers in het geheugen denk ik dat er niet één oplossing is die onze duurzaamheidsopgave gaat invullen maar dat het veel meer gaat om een breed gedragen aandacht voor duurzaamheid. Waaruit talloze initiatieven, vanuit diverse sectoren, ontstaan die gezamenlijk een grote bijdrage leveren aan een beter milieu. Waarbij we van bovenaf moet blijven sturen op de vooruitgang met hopelijk een zondvloed aan kleinschalige maar vooral menselijke initiatieven die samen een zichtbaar resultaat geven waar we dan ook samen trots op mogen zijn.


Bronnen:

(1) Groene Olympische Spelen in Rio 2016, BNR radio 2016
(2) De Hokjesman, seizoen 3, aflevering 7: De Duurzamen, VPRO 2016
(3) Een retourtje Amsterdam – Rio de Janeiro is 19.100 km vliegen met een uitstoot van 3,6 ton CO2. Bron: www.myclimate.org
(4) Aandacht voor duurzaamheid, dr. Ir. Haico van Nunen, juli 2016,
(5) Tijd, hoe tijd en mens elkaar beinvloeden, Rudiger Safranski 2014, Vertaling Mark Wildschut 2016, Oorspronkelijke titel Goethe, Kunstwerk des Lebens.
(6) Tijuca Forest, Wikipedia,
(7) De geschiedenis van de vooruitgang, Rutger Bregman 2014, De bezige bij Amsterdam.
(8) Foto: Arjan Steketee, Brazilië 2016

Print dit artikel Print dit artikel

Categorie: Bewoners aan de knoppen, Duurzaamheid, Wonen| Reacties uitgeschakeld voor OVERPEINZING: NOMMER DAN NOM

Je kunt niet meer reageren!