Bestaande Woning Bouw






van zien naar beleven

24 april, 2015 | door Haico van Nunen

‘Door gericht te kijken kun je pas iets zien’, dit was de slotzin van het laatste artikel (1). Zonder referentie of kennis in ons achterhoofd zien we vaak de meest voorkomende zaken niet. Het is het verhaal van de witte Mercedes. Als je nadenkt hoe vaak je een witte mercedes ziet, dan zal je waarschijnlijk concluderen dat je deze nog nooit of maar zelden gezien hebt. Als je er dan op gaat letten dan ga je gericht kijken en zie je de witte Mercedes ineens overal opduiken. Het gericht kijken op basis van een referentie is dan ook de eerste stap van het ‘zien’.
In de bestaande bouw krijgt het ‘bestaande’ een belangrijke rol. Het zíen van de bestaande kwaliteit en de aanpassingen in de tijd zorgen ervoor dat je als ontwerper iets zinvols kunt zeggen over een mogelijke aanpak. En daar heb je referenties voor nodig.

Referenties, maatwerk en beleving
Een ontwerpopgave begint met een onderzoek naar de taal van de architectuur. Hoe is de originele architectuur bedacht? Wat zijn de aanpassingen door de tijd geweest? Hoe ziet vergelijkbare architectuur eruit? Zijn er vergelijkbare wijken? En wat is de ervaring uit het verleden. De architect bepaalt het referentiekader van de aanpak vanuit zijn opgebouwde vakkennis.

Dit kader wordt de onderlegger voor het ontwerp. Er ontstaat een verhaal voor de aanpak die vanuit het brede kader specifiek gemaakt dient te worden. Wat zijn de mogelijkheden voor de specifieke vraag? Welke unieke variabelen spelen een rol? En wat is de visie voor de toekomst? Een belangrijk onderdeel hiervan zijn natuurlijk de behoeften van de toekomstige gebruiker. Hoe wordt er momenteel ‘gewoond’ en hoe sluit het nieuwe ontwerp hierbij aan. De architect gebruikt het gevormde referentiekader, de behoeften van de (toekomstige) gebruiker en de specifieke eigenschappen van de vraag om een ontwerp op maat te maken.

Tot slot gaat het om het creëren van een beleving. Het ontwerp dient zo neergezet te worden dat de impact van de ingreep duidelijk wordt. Enerzijds om te kunnen communiceren over het verhaal en anderzijds om het ontwerp te verfijnen. De architect maakt de beleving voor de toekomst zichtbaar.

De gezamenlijke taal
Vanuit het zíen van de opgave en het creëren van het ontwerp zal de laatste stap zich richten op het ontwikkelen van een gezamenlijke taal met de partij die het gaat maken. Een gezamenlijke taal die de beleving omschrijft en begrijpelijk is voor zowel opdrachtgever, bouwer als gebruiker. Hier gaan we in een volgend artikel verder op in.


Bronnen/verwijzingen
(1) De kunst van het kijken, Roel Simons, bestaandewoningbouw.nl, 16 april 2015

Print dit artikel Print dit artikel

Categorie: Renovatie en onderhoud, Stedenbouw en architectuur, Wonen| Reacties uitgeschakeld voor van zien naar beleven

Je kunt niet meer reageren!