Bestaande Woning Bouw






volkshuisvesting was ooit een geuzenaam

5 september, 2011 | door Martin Liebregts

Sinds het nieuwe kabinet Rutte is volkshuisvesting definitief verdwenen van de agenda. Meer dan een eeuw heeft dit begrip de maatschappelijke en politieke agenda gedomineerd. En nu behoort het tot het verleden en is deze geuzenaam geschiedenis. Op dit moment is er geen woord voor die de thematiek van dit begrip anno 2011 nog dekt.
Volkshuisvesting Hoensbroek 1912
In het verleden stond volkshuisvesting voor emancipatie en zeggenschap, recht op ‘goed’ wonen, onderzoek naar bestaande en nieuwe woonvormen, oog voor wooncultuur ofwel het wonen en het gebruik. De naam suggereert een sterke mate van staatsbetrokkenheid. In de zeventiger en tachtiger jaren waren de gemeentelijke dienst Volkshuisvesting bijna de belangrijkste organisatie in de stad. Nu twintig à vijfentwintig jaar later is er niets van over. Dat betekent ook dat de onderzoekstraditie en de kennis van dit vakgebied, dat zich richtte op bouwen en wonen, bijna niet meer bestaat. En deze kennis kan niet vervangen worden door marketing en enquête. Hetzelfde lot heeft de renovatiepraktijk in de jaren negentig ondergaan. Kwaliteitsaanpassing van de bestaande woningvoorraad was niet ‘in’, de nieuwbouw voerde de boventoon. En nu anno 2011 is er een structurele behoefte aan de kennis over bouwen en wonen die verder gaat dan marketing en zich onder andere richt op renovatie.

Opeens pogen alle maatschappelijke partijen de thema’s zich opnieuw toe te eigenen of het nu de bestaande stad, bouwen en wonen en kwaliteitsaanpassingen van de voorraad betreft. De kunst zal zijn de kennis van het verleden opnieuw te actualiseren en nieuwe onderzoeken en de gewenste verdieping in beweging te zetten die de basis kunnen leggen voor een vernieuwende toekomst. Dus terugkijken en vooruitkijken. Om dit alles te inspireren zal er ook een nieuwe geuzenaam bedacht moeten worden. Misschien wordt het wel levensduurdenken of iets dergelijks.

Print dit artikel Print dit artikel

Categorie: Renovatie en onderhoud, Wonen| 2 Reacties »

2 Reacties op “volkshuisvesting was ooit een geuzenaam”

  1. Reactie door: Gerard Groters 6 september, 2011 om 21:36

    Ja, kennis van het verleden over volkshuisvesting.
    Ik heb de krant van Gooi en Eemlander uit 1946 met het hoofdje, “Ieder gezin zijn eigen woning”.
    Er wordt op gereageerd, het lijkt het advies dat in de 18e eeuw in Frankrijk veel opgang maakte: “iedere Franschman een kip in de pan”.
    Maar er staat ook dat de regering hoopt binnen 10 jaar de woningnood te hebben opgeheven.
    Pas je de taal aan, dan is het stukje op dit moment nog net zo actueel, maar is de nood groter, zo meen ik.

    Gerard Groters

  2. Reactie door: Frank van Genne 7 september, 2011 om 12:50

    Volsterkt niet mee eens:
    Het volk is gehuisvest, soms zelfs zo riant dat men zich niet meer inspant of dat zonder subsidie te doen.

    Maar dat betekent nog niet dat op het gebied van er wonen niets meer te wensen of te weten zou zijn. Integendeel. Maar om daar kennis over te verkrijgen en tot een verbeterd aanbod te komen volstaat het volkshuisvestelijke (egalitair,functioneel,technisch) niet. Net als voor het aanbod dat de rest van onze leefomgeving produceert is daarvoor marketing nodig.
    Helaas hebben veel volkshuisvesters (en overigens ook veel ontwikkelaars en bouwers) geen idee wat marketing is. En dan vervalt het inderdaad tot “vragen wat de klant wil” en verkooppraatjes.

    De focus moet liggen op de gebruikers (levensduurdenken is daarom ook niet de goede insteek, want het focust op het object).Bij de aanpassing van onze leefomgeving zullen we ons wezenlijk moeten verdiepen welke waarde(n) die heeft voor verschillende groepen gebruikers. Vervolgens kunnen vanuit die waardering, het waargenomen gebruik en de maatschappelijke veranderingen komen tot visies hoe we het huidige aanbod kunnen verrijken.