Bestaande Woning Bouw






WERKEN AAN DUURZAAMHEID WORDT EEN INTERNATIONALE AANGELEGENHEID

7 februari, 2018 | door Yuri van Bergen

(Leestijd 2-3 minuten)

Door: Yuri van Bergen

Arbeid in de bouw gaat nog meer knellen bij het serieus verduurzamen van onze woningvoorraad. In het artikel ‘Overpeinzing: werkplaats voor eerlijke arbeid’ filosofeerden we over het tekort aan arbeid in de bouw en hoe we desondanks toch mensen kunnen werven en inzetten voor de verduurzaming van de particulier woningvoorraad. In dit artikel kijken we wat preciezer naar de arbeidsmarkt om het probleem scherp te krijgen.

Cijfers
Eind 2017 kwam EIB met cijfers in haar publicatie: ‘Trends op de bouwarbeidsmarkt 2017-2022’, die aangaven dat de vraag naar arbeid in de bouw in deze periode sterk zou stijgen en dat de werkgelegenheid met zo’n dertigduizend manjaren zou toenemen. Met de te verwachten natuurlijke uitstroom in diezelfde periode bedraagt de nodige extra arbeid in de bouw circa zeventigduizend manjaren.

Een aanzienlijk aantal, zeker als je je beseft dat aan het eind van het derde kwartaal in 2017 twaalfduizend vacatures open stonden. Het EIB geeft aan dat die extra arbeid deels aangevuld kan worden vanuit opleidingen en door buitenlandse arbeid. Daarmee rest vijfendertig procent van de benodigde extra arbeid die dan aangevuld moet worden vanuit andere bedrijfstakken, wat zal resulteren in een concurrentiestrijd om arbeid. Een ongelijke strijd omdat de lonen, arbeidsomstandigheden en imago bij die andere bedrijfstakken meestal beter zijn.

arbeid in de bouw

Deze maand zijn de prognoses alweer naar boven bijgesteld in de publicatie: ‘Verwachtingen bouwproductie en werkgelegenheid 2018’. EIB stelt nu dat door circa vierenhalf miljard aan investeringen die verband houden met duurzaamheid en door een hogere demografische groei na vijf jaar, de werkgelegenheid met nog eens veertigduizend manjaren is toegenomen. De vraag is nu of die vierenhalf miljard wel reëel is gezien de doelstelling voor 2050?

Willen we die doelstelling halen dan moeten we ook de particuliere woningmarkt van zo’n vijf miljoen woningen aanpakken. Willen we die dan verduurzaamd hebben dan moeten er zo’n honderdvijftigduizend woningen per jaar aangepakt worden. Grof geschat is daar een investering van negen à tien miljard voor nodig, het dubbele dus van het bedrag dat in de nieuwste raming wordt gehanteerd!

Voorzichtig geschat is dan bovenop die raming nog eens zo’n dertigduizend manjaar nodig. Het zijn allemaal maar cijfers en die zullen nog regelmatig bijgesteld worden maar het beeld wat geschetst wordt zal wel kloppen: er moet veel gebeuren maar er zijn niet genoeg mensen om het te doen.

Arbeid voor verduurzaming
De particulier woningvoorraad is tot nu toe het domein van ZZP-ers en kleine aannemers geweest. Voor (middel-) grote aannemers zijn de klussen te klein en bovendien zijn zij veelal te duur voor de particulier. Iedereen met een eigen woning kent ze wel de eenmansbedrijfjes die klussen uitvoeren en bij de wat grotere klussen andere eenmansbedrijfjes inschakelen. De rij busjes voor de deur geeft een betrouwbare indicatie voor de omvang van de klus.

Eigenlijk is hier niet zoveel mis mee. Het zijn veelal vakmensen die goed kunnen improviseren en gewend zijn om in bewoonde woningen te werken. De bewoner betaalt voor de arbeid en het materiaal en niet voor de overhead van de aannemer. Er gaan ook wel dingen fout, bijvoorbeeld als iets net wat anders uitgevoerd wordt dan afgesproken. Meestal niet zo’n probleem, het wordt wel hersteld.

Wanneer we het over het verduurzamen van particuliere woningen hebben worden de klussen veel complexer, werkzaamheden vragen een grotere nauwkeurigheid en een juiste afstemming op elkaar om de hoge prestaties te kunnen halen. Het gaat niet meer om losse maatregelen die naast of achterelkaar uitgevoerd kunnen worden maar om het zorgvuldig uitvoeren van een integraal (bouwfysische) advies en ontwerp. Een goed geïnstrueerd en op elkaar ingespeeld team is hiervoor een vereiste.

Dit vereist dat er bouwregisseurs opgeleid worden die duurzame concepten kunnen uitvoeren met teams van ZZP-ers. Met Alliantie+ zijn we deze weg ingeslagen maar ook wij lopen tegen de krappe arbeidsmarkt aan. Bijna de helft van de arbeid op de bouwplaats in de totale sector wordt geleverd door ZZP-ers. Nu al wordt er in de bouw een beroep gedaan op zo’n dertigduizend buitenlandse (Europese) arbeiders, veelal ZZP ers.

Willen we echt serieus aan duurzaamheid werken dan hebben we een veelvoud hiervan nodig om het werk te kunnen doen. Opleidingen en andere bedrijfstakken leveren gewoon onvoldoende arbeiders op om het gewenste tempo te halen. Dus ook hiervoor geldt dat Europese samenwerking nodig is om onze klus te klaren. Goede communicatie, begeleiding en kwaliteitsborging worden hiermee nog belangrijker. Werken aan duurzaamheid wordt een internationale aangelegenheid.

Print dit artikel Print dit artikel

Categorie: Arbeid, Bewoners aan de knoppen, Particulieren, Serie van één| Geen reacties »

Plaats een reactie